Aiai sommige maanden rolt de pret van de pagina’s, deze maand kunnen we zeggen dat dit zeer zeker niet het geval is. Sinds het januari-nummer is er vier keer gespeeld, waarvan de eerste drie wedstrijden verloren zijn gegaan, en de vierde slechts met enig geluk gewonnen. Uiteraard komt dit op een lange, vermanende preek van redacteur L.A. Heesakker te staan. Echter meent voorzitter Weber ook een duit in het zakje te moeten doen. De verliespartijen komen niet zozeer voort uit onkunde, technisch en tactisch zit het wel goed (daar is redacteur Hees het overigens in zijn preek zeker niet mee eens), maar de geestdrift ontbreekt. Hierom richt hij een brief aan het Eerste, vlak voor de pot tegen Stormvogels. Het lijkt te hebben geholpen, ze winnen in ieder geval.

In reactie op het stuk van Sinjo van vorige maand over ‘experimenteeren’ en de Elftalcommissie komen er nu als reactie twee minstens zo zure, en lange replieken om de Elftalcommissie te verdedigen. Het is niet allemaal koek en ei binnen de vereniging, zoveel is duidelijk. De K.N.V.B. helpt nog even mee aan de onleesbaarheid van dit nummer door een lange verhandeling over de verruwing van het spel, en hoe deze allemaal wel niet dient te worden bestreden. Verder vooral veel verslagen van lagere elftallen, rangen en standen. Geen nummer met eeuwigheidswaarde.