‘Ik zal nooit op de stoel van de trainer gaan zitten’

Eric Gudde twijfelde geen moment toen hij door het jubilerende Feyenoord werd gevraagd als algemeen directeur. Ondanks de schaduwkanten. “Elk woord wordt hier op een goudschaaltje gewogen.”

naam: Eric Gudde
functie: algemeen directeur Feyenoord
locatie: De Kuip Eten & Drinken, Rotterdam

Eric Gudde speelt een thuiswedstrijd. Zoals de naam al aangeeft is De Kuip Eten & Drinken gevestigd in het stadion van Feyenoord. De algemeen directeur van de Rotterdamse club hoeft slechts de gang uit te lopen om de brasserie te bereiken. “Ik spreek hier weleens af voor zakelijke afspraken als ik weinig tijd heb.” Gudde (53) kiest voor een simpele boterham met tomaat. Zónder boter, zo instrueert hij de bediening nadrukkelijk. “Ik probeer 2 kilo kwijt te raken”, verklaart Gudde, wiens uitspraak duidelijk zijn afkomst uit de regio verraadt.

De geboren Schiedammer trad in december vorig jaar aan, vlak voor het jubileumjaar van Feyenoord. De Rotterdamse club bestaat 100 jaar, iets wat op 19 juli, bij de start van het nieuwe seizoen, groots wordt gevierd. Dat jubileum dreigde echter verpest te worden door een magere zesde plaats in de competitie, waardoor de club nét de play-offs voor een plek in de voorronde van de lucratieve Champions League misliep.

Het binnenhalen van de nationale beker vormde echter de broodnodige pleister op de wonde. “Zonder beker zou het seizoen bijzonder teleurstellend zijn geweest. Je merkte bij iedereen een enorme opluchting na afloop van de bekerfinale.” Dat bleek ook uit het aantal fans dat kwam opdagen bij de huldiging. Gudde was gezien het tijdstip, maandagmiddag om half één, bang dat er slechts een paar duizend toeschouwers zouden komen. “Maar ik kreeg kippenvel toen ik vanuit het stadhuis zag dat de hele Coolsingel vol stond.”

Gudde is al jarenlang actief in de sportwereld. Hij was directeur van de dienst Sport en Recreatie in Rotterdam toen hij werd benaderd door Feyenoord, hij is als trainer kampioen geworden met amateurclub Excelsior Maassluis en hij hield een jaar namens de gemeente toezicht bij Sparta. “Er zijn niet veel algemeen directeuren die zo’n sportachtergrond hebben”, erkent hij. “Blijkbaar moest dit op mijn pad komen. Ik vind management mooi en ik ben weg van sport en dan met name van voetbal. Hier kreeg ik de kans om dat te combineren.”

Gudde heeft een carrière in overheidsdienst achter de rug. Na zijn studie fiscale economie aan de Erasmus Universiteit ging hij aan de slag bij de Belastingdienst. Als inspecteur vennootschapsbelasting kreeg hij regelmatig aanbiedingen van belastingadvieskantoren, maar die sloeg hij steeds af. “Dat had ik niet kunnen combineren met mijn trainerscarrière. Dat was het mij niet waard. Bovendien zat ik voor ik het wist in het management om de doodeenvoudige reden dat veel collega’s wel werden weggekocht.” Van de Belastingdienst stapte hij over naar de Gemeentebelastingen Rotterdam, een dienst die hij als directeur grondig reorganiseerde. “Het was daar één en al ellende toen ik begon, met 100.000 bezwaarschriften waar geen doorkomen aan was.”

In die tijd kwam hij ook als Spartaan bekend te staan, niet alleen vanwege zijn toezichthoudende functie bij die club, maar ook omdat zijn oudste zoon Wouter in het eerste elftal van die club voetbalde. “Daarom zat ik vorig seizoen meer bij Sparta dan bij Feyenoord op de tribune. Maar als hij bij Veendam had gespeeld, dan had ik in Veendam gezeten.”

Gudde is al van jongs af aan supporter van Feyenoord. “Het was Feyenoord of Ajax, de rest kwam niet in Frage.” Toch speelt zijn clubliefde volgens hem geen rol bij zijn huidige rol bij Feyenoord. “Ik benader Feyenoord als een bedrijf met 200 fte’s. Bij een voetbalclub dreigt altijd het gevaar van emotiemanagement, het gevoel dat er iets moet gebeuren. Dat merkte je toen we thuis met 1-3 van NEC verloren. De neiging is groot om in dat gevoel mee te gaan, terwijl je je koers moet blijven volgen.”

Consequenties

Het mislopen van de beker zou sportief én financieel grote consequenties hebben gehad, aldus Gudde. “Dan was het zowel lastig om spelers als om het zakenleven voor ons te interesseren.” En dat terwijl Feyenoord juist uit een diep financieel dal klimt. De club kampte enkele jaren terug met een schuld van vele tientallen miljoenen euro’s en geld om goede spelers te kopen ontbrak. “Er was geen perspectief”, zo schetst Gudde de situatie.

Daarin kwam verandering door het verkopen van een hele reeks spelers en, nog belangrijker, het aantrekken van nieuw geld door middel van een aantal nieuwe investeringsconstructies. Zo riep Feyenoord twee talentpools in het leven waarbij investeerders bij verkoop van een talent meedelen in de transfersom. Het resultaat was vorig seizoen de komst van een serie topspelers zoals Giovanni van Bronckhorst en Roy Makaay. Ook werd de langetermijnschuld teruggebracht tot 7 miljoen euro. “Dat is voor ons beheersbaar”, aldus Gudde.

Volgend seizoen moet Feyenoord weer meedoen om de prijzen, aldus de algemeen directeur. Ook overwinteren in het Uefa Cup-toernooi is het doel. Wat bij Feyenoord echter nog ontbreekt is een topsportcultuur, zo zegt Gudde. “Arsenal heeft drie trainingsvelden, wij maar één. Een topsportcultuur kan punten opleveren. Met het geld van de investeerders willen we een betere ploeg neerzetten, om vervolgens met de opbrengsten uit de Champions League en transfers een nog betere ploeg te kunnen formeren.”

Door het zo slim mogelijk benutten van De Kuip wil Gudde de begroting van Feyenoord laten groeien van 40 miljoen euro tot zo’n 60 miljoen euro in 2014. “Zo creëren we meer business-seats door de herindeling van vakken. Dat levert 3 tot 4 miljoen euro extra op.” De sportieve prestaties in Europa moeten de begroting verder opkrikken. Daarnaast denkt de club aan de introductie van vrouwenvoetbal in De Kuip, ook met het oog op een nieuwe groep toeschouwers in het nieuwe stadion. “Dat gaan we waarschijnlijk doen vanaf het seizoen 2009-2010. De interesse is er absoluut, kijk maar naar de aanwezigheid van vrouwen en meisjes bij de trainingen.”

Volgens Gudde kan Feyenoord pas met een nieuw stadion écht een grote sprong vooruit maken naar een begroting van meer 100 miljoen euro. De meer dan 70 jaar oude Kuip biedt volgens hem te weinig mogelijkheden voor commerciële activiteiten. “We kunnen voor de wedstrijd bijvoorbeeld maar 250 diners aanbieden, tegen 2.500 bij Arsenal. Het nieuwe stadion is een stip aan de horizon waaraan we ons vasthouden. Daarmee moeten we definitief de weg omhoog vinden.” Gudde mikt op een complex met plek voor 80.000 toeschouwers, met de mogelijkheid voor uitbreiding tot 100.000 toeschouwers. In 2016 moet de nieuwe Kuip er staan in Rotterdam-Zuid.

Een stadion met 80.000 plaatsen betekent bijna een verdubbeling van de huidige Kuip. Krijgt u al die stoeltjes wel gevuld?

“Je moet er inderdaad niet denken dat je elke week een stadion hebt met 10.000 lege plekken, maar ik denk dat er vraag is naar 80.000 plaatsen. Dat hebben we gezien bij andere clubs die de capaciteit van hun stadion hebben verdubbeld, zoals Arsenal, AZ en Groningen en binnenkort Twente.”

Wat zegt u tegen een rijke zakenman à la Abramovich van Chelsea die Feyenoord wil kopen?

“Zo’n iemand kan gebruik maken van een van onze investeringsmodellen. Als hij bijvoorbeeld zes participaties van 5 miljoen euro wil kopen, dan is dat zeer welkom. Maar Stichting Continuïteit Feyenoord en Stichting Administratiekantoor Feyenoord voorkomen dat de club overgenomen kan worden.”

Waarom is dat geen goede zaak dan?

“Zie de situatie bij Liverpool. Daar is de club louter een investeringstool van rijke Amerikanen geworden. Wij willen zelf grip houden op de club.”

Bemoeit u zich als ex-trainer ook met het technisch beleid in De Kuip?

“Die neiging zit er wel in, maar ik zal nooit op de stoel van de trainer of technisch directeur gaan zitten. Dat vind ik echt de grootste valkuil waar je in kunt trappen. Je zult mij bijvoorbeeld niet aan Bert van Marwijk (trainer van Feyenoord, red) zien vragen waarom hij die en die heeft gewisseld. Ik heb die functie op amateurniveau vervuld, zij zijn profs.”

Doet u dan helemaal geen suggesties?

“Heel mondjesmaat. Ik probeer vooral een klankbord voor de technisch directeur en de scouting te zijn met de juiste opmerkingen en vragen.”

Over de schaduwkant van uw functie: als het slecht gaat met Feyenoord weten supporters en media u wel te vinden.

“Dat zit er in dik in. Deze baan heeft duidelijk een afbreukrisico. Elk woord wordt hier op een goudschaaltje gewogen. De druk is vele malen groter dan bij de gemeente, maar dat vind ik wel spannend.”

U heeft het trainen moeten opgeven toen u bij Feyenoord begon. Mist u dat?

“Training geven was voor mij echt ontspanning, dat mis ik wel. Vooral het trainen van de jeugd vond ik leuk. Je kunt heel veel progressie boeken in redelijk korte tijd. Ik ben zelf op mijn 26ste gestopt met voetballen omdat ik meer aan het herstellen was van blessures dan dat ik speelde. Bij Excelsior ’20 in Schiedam speelde ik als verdediger op niveau derde klasse. De tweede klasse had ik nog wel aangekund, maar daar lag de grens.”

U bent vader van een voetbalgezin: alle drie uw zoons voetballen. Wordt uw vrouw daar niet gek van?

“Ik heb de mazzel dat mijn vrouw ook uit de sportwereld komt. Zij heeft bij Quintus op het hoogste niveau gehandbald. Maar ook zij vraagt zich weleens af of er nog wat anders is dan voetbal. De vriendin van Wouter wist eerst het verschil niet tussen een corner en een vrije trap, maar ook zij praat nu mee over 4-4-2 en 4-3-3.”

‘Twee stichtingen voorkomen dat Feyenoord overgenomen kan worden. Zie de situatie bij Liverpool. Daar is de club een investeringstool van rijke Amerikanen. Wij willen zelf grip houden op de club’

Bron: FEM Business , jaargang 11 , nummer 23 , datum 7-6-2008