Een vereniging die haar 20-jarig bestaan viert, èn ook nog eens kampioen van Nederland is geworden, die geeft wel een feestje natuurlijk. En anno 1928 hebben we het dan in ieder geval over een receptie. De club wil wel een feestje, en

… is danig uit haar slof geschoten door receptie te houden in de alleszins daarvoor geschikte Gaité Pompenburgsingel. Door de goede zorgen van de daarvoor benoemde commissie, was de zaal, die op zichzelf reeds een aaneenschakeling van de bontste kleuren was, in ’n meer dan bijzondere vlaggentooi gebracht. Met de in groot aantal aanwezige bloemstukken was een heel aardig effect verkregen, hetgeen het geheel een stemmigen indruk gaf.

De overige clubs hebben vrijwel allen vertegenwoordigers gestuurd, deze “brachten onder aanbieding van geschenken hunne gelukwenschen over.“. Opvallende afwezigen: onze zustervereeniging Excelsior die wel bloemen stuurde maar geen handjes kwamen schudden, en… de gemeente Rotterdam:

… echter opgevallen dat het Gemeentebestuur het niet noodig heeft gevonden blijk van hare waardeering te geven, noch mondeling, noch schriftelijk. Strijkt wel elk jaar duizenden guldens aan vermakelijkheidsbelasting op.

Duidelijke taal.

UIteraard blijft het daar niet bij. De huldigingscommissie organiseert ook een gekostumeerde veteranenwedstrijd, er wordt een feest gegeven in “Het Gebouw” aan de Schiedamschen Weg, en er wordt een heuse film geschoten van de club. Iets wat anno 1928 toch wel vrij bijzonder genoemd kan worden!

De groote bioscooponderneming, de firma Tuschinski, neemt in het Rotterdamsche leven een bijzondere plaats in, is steeds vooraan waar het brandpunt van de belangstelling is, zij is steeds actueel. En zoo heeft de directie ook het oog gehad op de gebeurtenissen, die Feyenoord, als de grootste vereeniging aan den Linker Maasoever, straks in het teeken van de belangstelling zullen zetten, door een film te laten vervaardigen, welke het interne leven van Feyenoord laat zien.

Het Nederlands Elftal heeft een oefenwedstrijd gespeeld op het Kasteel tegen Feyenoord, en is met 0 – 2 weer heengezonden. De toch over het algemeen vrij gematigde toon die het blad naar externe partijen voert, wordt in het beschouwende stuk even losgelaten. Het spel van het binnentrio (de spitsen) “leek naar niets… een totaal gemis aan aanpassingsvermogen naast individuele ongeschiktheid aan de dag legde”, en de N.E.C. (Nederlands Elftal Commissie) heeft ‘een bedroevend figuur geslagen’. De oplossing is simpel: hou op met Feyenoord te negeren, en neem het binnentrio van de rood-witten op in het Nederlands Elftal. Dat weet het blad dan wel weer met de gebruikelijke subtiliteit als uitsmijter te plaatsen:

Feyenoord speelde voortreffelijk en fair en heeft de overwinning volkomen verdiend, meer nog, zij heeft recht op een aantal plaatsen in het Nederlandsch elftal. Wij vernemen dat de N.E.C. hedenmorgen in Amsterdam heeft vergaderd. Het resultaat is nog niet bekend. Wij hopen, dat zij haar gek figuur zal weten te herstellen.

Het blad opent met een minder feestelijke noot: een R.I.P. voor de recentelijk heengegane burgemeester Wytema. Gelukkig kan een bladzijde verder al met enthousiasme gemeld worden dat de club het Ardath Voetbalschild in bezit heeft gekregen, met bijbehorende gouden medailles voor de spelers. Ardath? Ja, van de Ardath Tobacco Company!