Verscheen de De Feijenoorder vorige maand nog zonder redacteur, voor deze (en de volgende voor zéér lange tijd) maand is een nieuw hoofdredacteur gevonden. Nou ja, nieuw… ene L.A.H. pakt na enig wikken en wegen het stokje toch maar weer op: ‘Ik zat voor een raar geval en heb er eenige dagen over na moeten denken, daar ik uit ondervinding wist welk een werk aan een goed clubblad verbonden is. Ik heb ten slotte mijn toezegging gegeven met de gedachte dat het is voor de vereeniging,…’ Die L.A.H. is uiteraard L.A. Heesakker.

Veel wedstrijdverslagen in dit nummer, maar allen niet bekoorlijk geschreven… de nieuwe hoofdredacteur heeft duidelijk met de knoet gezwaaid en de onwillige auteurs durfden niet te weigeren, hahaha. Een bijzonder Brits doelpunt wordt besproken waarbij de spits vanuit een doeltrap van de keeper scoort. Klaarblijkelijk sta je dan anno 1928 niet buitenspel. Dat was dus voor de lezers anno 1928 ook nieuws. Er wordt een dringend pleidooi gehouden dat alle scheidsrechters zichzelf toch echt van chronometers dienen te voorzien. “Een wedstrijd duurt 90 minuten, niet korter, niet langer”. En raad eens welke club er recentelijk voordeel had van een gokkende scheids die midden in het vallen van een doelpunt vond dat het wel welletjes was? Ook in 1928 worden onze hoofdstedelingen gunstig bedeeld. Uiteraard wordt ook de atletiek besproken, Phida Wolff weet te dichten over het ontstaan der voetbalsport, en alle spelers van het Eerste en de lagere elftallen worden in een Overzicht even langs de lat gelegd. Al met al een wat anoniem nummer, maar het kan erger.